Nga Sidita Dibra e Fatmir Memaj, Shqiptarja.com, 2010
Arsimin Profesional në Shqipëri ka pësuar ndryshime të cilat kanë ndjekur dinamikën e ndryshimeve të ndodhura në Shqipëri që para çlirimit e deri më sot. Por ndryshimi më drastik i këtij sistemi ka filluar i ndikuar nga tranzicioni i pas viteve ’90 ku në sistemin e AP janë ndërmarrë disa nisma të tilla si Ligji i Ri i AFP, Strategjia e Arsimit Profesional, Korniza Kombëtare e Kualifikimeve, krijimi i Bordeve te Shkollës etj. Në bazë të këtyre dokumenteve strategjike, është ridimensionuar dhe roli i aktorëve të shumtë të AP në drejtim të financimit. Në thelb të bashkëpunimit mes këtyre aktorëve, faktikisht nuk qëndron një ndarje e qartë e detyrave dhe përgjegjësive që shpesh ka çuar në ineficencë të sistemit të financimit. Buxheti i shtetit për arsimin në përgjithësi dhe për AP në veçanti është në tregues jo të kënaqshëm, aq sa mund të thuhet që arsimi në Shqipëri është i nënfinancuar (BB, 2006). Kjo nënkupton që nevojat reale për financim të këtij sektori janë shumë më të larta se buxheti i alokuar. Duhet theksuar se buxheti arsimit edhe pse në vlera absolute të rritura, si përqindje ndaj PBB-së ka qenë vazhdimisht më i ulët se mesatarja e vendeve të OECD-së.
Arsimin Profesional në Shqipëri ka pësuar ndryshime të cilat kanë ndjekur dinamikën e ndryshimeve të ndodhura në Shqipëri që para çlirimit e deri më sot. Por ndryshimi më drastik i këtij sistemi ka filluar i ndikuar nga tranzicioni i pas viteve ’90 ku në sistemin e AP janë ndërmarrë disa nisma të tilla si Ligji i Ri i AFP, Strategjia e Arsimit Profesional, Korniza Kombëtare e Kualifikimeve, krijimi i Bordeve te Shkollës etj. Në bazë të këtyre dokumenteve strategjike, është ridimensionuar dhe roli i aktorëve të shumtë të AP në drejtim të financimit. Në thelb të bashkëpunimit mes këtyre aktorëve, faktikisht nuk qëndron një ndarje e qartë e detyrave dhe përgjegjësive që shpesh ka çuar në ineficencë të sistemit të financimit. Buxheti i shtetit për arsimin në përgjithësi dhe për AP në veçanti është në tregues jo të kënaqshëm, aq sa mund të thuhet që arsimi në Shqipëri është i nënfinancuar (BB, 2006). Kjo nënkupton që nevojat reale për financim të këtij sektori janë shumë më të larta se buxheti i alokuar. Duhet theksuar se buxheti arsimit edhe pse në vlera absolute të rritura, si përqindje ndaj PBB-së ka qenë vazhdimisht më i ulët se mesatarja e vendeve të OECD-së.